१० जून २०२०

कराड

तू हॉस्टेलची ती एक रूम;
मी त्याच रूमचा नसलेला तो बेडरूम प्रिये,

तू पाण्याने भरलेली ती टाकी;
मी तुझ्यासाठी झालेलो एक खाकी प्रिये,

तू मेसमध्ये मिळणारी नॉन-व्हेजची ती थाळी;
मी टेरिस वरून ठोकलेली जोराची आरोळी प्रिये,

तू बरकडे सरांची ती ऑर्डर;
मी गेट वरच्या मामांना दिलेलं ते एक लेटर प्रिये,

तू वडोलीची ती एक लाल परी;
मी त्याच रस्त्यावरची ती तुटकी-फुटकी पान टपरी प्रिये,

तू हॉस्टेल मध्ये रंगलेली क्रिकेटची मॅच;
मी तुला बघताना सोडलेली ती एक कॅच प्रिये,

तू बसमधील तो सुंदर चेहरा;
मी माझ्याच स्वप्नातील तुझा तो नवरा प्रिये,

तू कॉलेजच्या कॅन्टीनची मिसळपाव;
मी फेमसचा वडापाव प्रिये,

तू गळ्यातील सोनेरी चैन ;
मी तुझा एक फॅन प्रिये,

तू बसची ती मासिक पास;
मी बस मध्ये चढण्यासाठी केलेला तो एक ध्यास प्रिये,

तू कधीही न मिटणारी माझी आठवण;
मी आयुष्यात कधीतरी आलेला आनंदाचा तो एक क्षण प्रिये,

तू एक न उलगडणार कोड;
मी माणिकनगरच ते बस स्टँड प्रिये,

तू कराडची शान;
मी त्याच कराडमध्ये उंचावलेली ती मान प्रिये,

तू नवरात्रीचा तो जागर;
मी याच कवितेचा कवी सागर प्रिये

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

सुखी होण्याचं गुपित

          "द अल्केमिस्ट" या पुस्तकाबाबत स्पर्धा परीक्षेच्या एका डेमो लेक्चर मध्ये ऐकायला मिळाले. म्हटलं वाचूया हे पुस्तक पण आपल्या...